|
Berneński Pies Pasterski dzięki wspaniałemu charakterowi, połączonemu z
efektownym wyglądem, stał się w ostatnich latach psem niezwykle popularnym. W efekcie tego pojawiło się, niestety,
wielu "hodowców" oferujących szczenięta bez rodowodowe.
Wydawać by się mogło, że kupując szczeniaka bez metryczki Związku Kynologicznego
otrzymujemy to samo za połowę ceny. Czy jednak tak jest naprawdę?
Odpowiedzialny nabywca małego berneńczyka powinien świetnie znać zalety, ale
także i wady tej rasy. Przede wszystkim, Berneński Pies Pasterski jest rasą
ciężką, o niezwykle intensywnym okresie wzrostu. Dość często spotykaną chorobą o
podłożu genetycznym jest dysplazja.
Kupując szczeniaka u prawdziwego hodowcy mamy pewność, że przodkowie naszego
malucha są od niej wolni, ponieważ prześwietlenia w kierunku dysplazji są w tej
rasie obowiązkowe dla reproduktorów i suk hodowlanych.
Najczęstszą przyczyną śmierci Berneńczyków są nowotwory. Kupując psa o
nieudokumentowanym pochodzeniu, nie wiemy, czy i jak często choroby nowotworowe
występowały w jego rodzinie. Nie znając rodowodu malucha, nie możemy także
określić, w jak bliskim pokrewieństwie byli kojarzeni ze sobą jego przodkowie.
Pamiętajmy, że zdrowie jest wartością nadrzędną dla naszego psa - a my
bezwzględnie musimy o nie zadbać.
Decydując się na szczeniaka, zobowiązujemy się spędzić z naszym psem
najbliższych kilka - a być może - kilkanaście lat.
Powinniśmy więc już na wstępie postarać się, aby te lata były jak
najszczęśliwsze i najzdrowsze!
Ogromny wpływ na późniejszą kondycję psa ma jego żywienie w pierwszych
miesiącach życia. Psy tej rasy, z uwagi na wyjątkowo szybki rozwój, potrzebują
wysokiej klasy, w pełni zbilansowanego pożywienia, które zapewni im zdrowy
rozwój. Profesjonalny hodowca nie tylko będzie dbał o szczeniaki, jak najlepiej
potrafi, ale też swoją wiedzę oraz wskazówki dotyczące żywienia i dalszego
wychowania malucha będzie starał się przekazać nowemu właścicielowi.
Wśród Berneńczyków istną plagą są, niestety, osobniki lękliwe. Zarówno
reproduktory, jak i suki hodowlane urodzone po 01.01.2002 muszą przejść testy
psychiczne, które dają pewność opanowanego i zrównoważonego charakteru.
Rodzice małych nie rodowodowych Berneńczyków nie są poddawani takim testom,
zazwyczaj nie są badani pod kątem dysplazji, nigdy też nie byli prezentowani na
wystawach. Nie było zatem możliwości, żeby na temat ich zdrowia, psychiki czy
eksterieru, wypowiedział się specjalista!
Wiele osób uważa, że rodowód jest potrzebny jedynie wtedy, gdy zamierzamy psa
wystawiać. Nic bardziej mylnego. Jest on przede wszystkim świadectwem zdrowia,
prawidłowej psychiki i zgodnego ze wzorcem rasy eksterieru przodków naszego psa.
Badania i testy obowiązujące w tej rasie, a także praktyka włączania do hodowli
tylko psów ponadprzeciętnych, to czynniki ogromnie zmniejszające ryzyko
wystąpienia u potomstwa licznych chorób dziedzicznych oraz wad psychicznych.
Opracowała: Agata Dominiczak
|
